sobota, 9 lipca 2011
źle mi
źle się czuję psychicznie. depresja daje sobie znać, ostatnio mi się lęk pojawiły i mam bezsenność, mam doła źle się czuję psychicznie. nie mam znajomych, a bardzo potrzebuję kontaktu z drugim człowiekiem. przy dziecku żadko mamy czas dla siebie. ja i mąż, czasem nie mam siły zająć się swoim synkiem, no ale muszę...
środa, 6 lipca 2011
Wola Istnienia
Połączyły się dwa światy: Depresja i Schizofrenia. Narodził się cud.
Pogoda płacze. Te łzy ochrzciły miesięczne istnienie. Pierwsza choroba.
On pokonuje zło swoje i nasze.
Nie zabijaj! to naprawdę żyje. Pozwól istnieć!
Żyj, pozwól żyć. Kochaj. Jest niewinne.
Ma miłość jest podzielona na dwa. Pomnożyło się szczęście.
Warto... żyć warto...
Pogoda płacze. Te łzy ochrzciły miesięczne istnienie. Pierwsza choroba.
On pokonuje zło swoje i nasze.
Nie zabijaj! to naprawdę żyje. Pozwól istnieć!
Żyj, pozwól żyć. Kochaj. Jest niewinne.
Ma miłość jest podzielona na dwa. Pomnożyło się szczęście.
Warto... żyć warto...
Vanitas o vanitas
vanitas vanitatum et omnia vanitas - marność nad marnościami i wszystko marność
Kiedyś w technikum przerabialiśmy Barok i tam było to pojęcie "vanitas". Nazwa mi się bardzo spodobała i się tak nazwałam i już od tej pory tak się podpisywałam pod swoją poezją i tak już zostało do tej pory. Jak w Kącie zdawałam maturę, to akurat w tematach prac ustnych maturalnych z polskiego było o motywie vanitas. nie byłabym sobą gdybym nie wybrała tego tematu!
Pragnę zamieścić ten tekst, który mówiłam na maturze. To jest niezła pamiątka, jest mi to bardzo bliskie bo w końcu JA JESTEM VANITAS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Szanowna Komisjo!
Dzień Dobry, nazywam się B*** S***. Temat, który wybrałam to: "Na podanych przykładach zaprezentuj sposób funkcjonowania motywu vanitas.
Czym jest więc motyw vanitas, w jakiej literaturze się przedstawia i czego dotyczy? Motyw ten to inaczej mówiąc motyw marności, charakteryzujący się kruchością, zmiennością i niedoskonałością tego co się kończy, by tym samym podkreślić doskonałość życia wiecznego. Podany motyw ukazuje nieuchronny upływ czasu i następujace w raz z nim zmiany, a także towarzyszy mu bolesna świadomość końca wszystkiego.
W literaturze vanitas związane były znaki ikonograficzne np. klepsydra z przesypującym się piaskiem, zegar odmierzający czas albo ogień trawiący wszystko.
Motyw marności przejawia się przez wiele epok, wiele pisarzy z niego korzystało w swych dziełach, rozważając nad kruchością ludzkiego istnienia. Pisali oni, że człowiek jest marny i że przemija, że zawsze czeka na niego śmierć i nie można przed nią uciec. Nic nie jest w stanie człowieka uratować, nawet pozycja, czy uroda. Śmierć przyjdzie do każdego. Jedynie wieczna siła to natura, przyroda, która zawsze jest w koło nas, nigdy nie przemija, jest wieczna. Człowiek wobec jej potęgi jest bezsilny.
Motyw marności jest wszechobecny, jak już wcześniej wspomniałam towarzyszy ludzkości od zawsze. Początki vanitas w piśmiennictwie znaleźć można Księdze Koheleta, która należy do Ksiąg Mądrościowych. Dotyczy pesymistycznego obrazu człowieka, istoty kruchej i przemijającej. Księga ta zawiera refleksje o sensie istnienia człowieka, o tym jaki powinien być nasz stosunek do Boga i do rzeczy materialnych. Przewodnią myślą Księgi jest stwierdzenie: "marność nad marnościami i wszystko marność", czyli po łacińsku: "vanitas, vanitatum et omnia vanitas". Zdanie to jest wypowiedziane przez Koheleta aż 20 razy, by podkreślić, że wszystko przemija. Kohelet porównuje także głupca z mędrcem i uważa, że praktycznie niczym się nie różnią, bo kiedyś nastąpi kres tego i tego.
Kolejny utwór, który pragnę przedstawić to: "Hamlet" Szekspira. No więc kiedy Hamlet ogląda na cmentarzu czaszkę Joinka, królewskiego błazna, snuje refleksje na temat przemijania i śmierci. Niewiarygodne jest dla niego to, że nawet po wielkich bohaterach jak np. Aleksander Macedoński pozostaną tylko czaszki, szczątki, kości i garstka popiołu.
W "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza motyw vanitas charakteryzuje się w kulturze szlacheckiej, która przemija i odchodzi w niepamięć. Tylko starsze pokolenie pamięta dawne obyczaje, dlatego też często pojawia się słowo "ostatni". Ostatni jest więc zajazd, ostatnie są obyczaje, czy przedmioty domowe.
A teraz opowiem o jednym z wierszy Szymborskiej. Wiersz jest pod tytułem "Kot w pustym mieszkaniu". Marność przedstawiona jest jako śmierć opiekuna kota. Nie dość, że ludzkie życie przeminęło, to wraz z nim przeminęły przyzwyczajenia i obowiązki opiekuna. Także radość kota i spokój przeminęły gdy pan odszedł.
W tekście piosenki Wojciecha Bellona pt. "Majster Bieda" jest również mowa o tym, że jak człowiek umrze to wraz ze śmiercią przemijają jego przyzwyczajenia: śmianie się do słońca i śpiewanie do gwiazd, wieczne wędrówki, poznawanie nowych osób, dzielenie się z psem jedzeniem. Taki był Majster Bieda i jego świat i wraz z jego śmiercią skończyło się to wszystko.
W kolejnym tekście piosenki pt. "Upić się warto", napisanym przez Mariana Hemara, podmiot liryczny znajduje się w stanie głębokiej chandry z powodu rozstania z dziewczyną. Początkowo uważa, że w życiu nic nie jest warto robić, ale później dochodzi do wniosku, że jest jedna rzecz godna uwagi, czyli w dobrym towarzystwie się upić. Pijaństwo jest potraktowane tutaj jako anty vanitas, gdyż ukazuje szczęście, doskonały cel i istotę życia.
W tekście piosenki Kuby Sienkiewicza pt. "Dzieci wybiegły" jest pokazany świat, który został postawiony do góry nogami. Młodzież, która ma być nadzieją na lepszą przyszłość narodu, zajmuje się piciem, paleniem i łobuzowaniem. Potrzeba nam mądrych myślących i wykształconych ludzi, którzy będą tworzyć naszą przyszłość. Na nic lata kultury i nauki jeśli nie ma komu ich przekazywać.
Sumując to wszystko człowieka najbardziej dotyka jego własne przemijanie, tłumaczyć to można chociażby ilością ksiąg, które napisano o losie człowieka i sensie lub bezsensie życia.
Podane teksty świadczą o kruchości wszystkiego wokół co nas otacza. Wszystko odejdzie w zapomnienie, jedyne co nie odejdzie, nie ulegnie przemianie to natura i vanitas. I tym dość nieoptymistycznym akcentem, kończę swoją pracę.
Kiedyś w technikum przerabialiśmy Barok i tam było to pojęcie "vanitas". Nazwa mi się bardzo spodobała i się tak nazwałam i już od tej pory tak się podpisywałam pod swoją poezją i tak już zostało do tej pory. Jak w Kącie zdawałam maturę, to akurat w tematach prac ustnych maturalnych z polskiego było o motywie vanitas. nie byłabym sobą gdybym nie wybrała tego tematu!
Pragnę zamieścić ten tekst, który mówiłam na maturze. To jest niezła pamiątka, jest mi to bardzo bliskie bo w końcu JA JESTEM VANITAS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Szanowna Komisjo!
Dzień Dobry, nazywam się B*** S***. Temat, który wybrałam to: "Na podanych przykładach zaprezentuj sposób funkcjonowania motywu vanitas.
Czym jest więc motyw vanitas, w jakiej literaturze się przedstawia i czego dotyczy? Motyw ten to inaczej mówiąc motyw marności, charakteryzujący się kruchością, zmiennością i niedoskonałością tego co się kończy, by tym samym podkreślić doskonałość życia wiecznego. Podany motyw ukazuje nieuchronny upływ czasu i następujace w raz z nim zmiany, a także towarzyszy mu bolesna świadomość końca wszystkiego.
W literaturze vanitas związane były znaki ikonograficzne np. klepsydra z przesypującym się piaskiem, zegar odmierzający czas albo ogień trawiący wszystko.
Motyw marności przejawia się przez wiele epok, wiele pisarzy z niego korzystało w swych dziełach, rozważając nad kruchością ludzkiego istnienia. Pisali oni, że człowiek jest marny i że przemija, że zawsze czeka na niego śmierć i nie można przed nią uciec. Nic nie jest w stanie człowieka uratować, nawet pozycja, czy uroda. Śmierć przyjdzie do każdego. Jedynie wieczna siła to natura, przyroda, która zawsze jest w koło nas, nigdy nie przemija, jest wieczna. Człowiek wobec jej potęgi jest bezsilny.
Motyw marności jest wszechobecny, jak już wcześniej wspomniałam towarzyszy ludzkości od zawsze. Początki vanitas w piśmiennictwie znaleźć można Księdze Koheleta, która należy do Ksiąg Mądrościowych. Dotyczy pesymistycznego obrazu człowieka, istoty kruchej i przemijającej. Księga ta zawiera refleksje o sensie istnienia człowieka, o tym jaki powinien być nasz stosunek do Boga i do rzeczy materialnych. Przewodnią myślą Księgi jest stwierdzenie: "marność nad marnościami i wszystko marność", czyli po łacińsku: "vanitas, vanitatum et omnia vanitas". Zdanie to jest wypowiedziane przez Koheleta aż 20 razy, by podkreślić, że wszystko przemija. Kohelet porównuje także głupca z mędrcem i uważa, że praktycznie niczym się nie różnią, bo kiedyś nastąpi kres tego i tego.
Kolejny utwór, który pragnę przedstawić to: "Hamlet" Szekspira. No więc kiedy Hamlet ogląda na cmentarzu czaszkę Joinka, królewskiego błazna, snuje refleksje na temat przemijania i śmierci. Niewiarygodne jest dla niego to, że nawet po wielkich bohaterach jak np. Aleksander Macedoński pozostaną tylko czaszki, szczątki, kości i garstka popiołu.
W "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza motyw vanitas charakteryzuje się w kulturze szlacheckiej, która przemija i odchodzi w niepamięć. Tylko starsze pokolenie pamięta dawne obyczaje, dlatego też często pojawia się słowo "ostatni". Ostatni jest więc zajazd, ostatnie są obyczaje, czy przedmioty domowe.
A teraz opowiem o jednym z wierszy Szymborskiej. Wiersz jest pod tytułem "Kot w pustym mieszkaniu". Marność przedstawiona jest jako śmierć opiekuna kota. Nie dość, że ludzkie życie przeminęło, to wraz z nim przeminęły przyzwyczajenia i obowiązki opiekuna. Także radość kota i spokój przeminęły gdy pan odszedł.
W tekście piosenki Wojciecha Bellona pt. "Majster Bieda" jest również mowa o tym, że jak człowiek umrze to wraz ze śmiercią przemijają jego przyzwyczajenia: śmianie się do słońca i śpiewanie do gwiazd, wieczne wędrówki, poznawanie nowych osób, dzielenie się z psem jedzeniem. Taki był Majster Bieda i jego świat i wraz z jego śmiercią skończyło się to wszystko.
W kolejnym tekście piosenki pt. "Upić się warto", napisanym przez Mariana Hemara, podmiot liryczny znajduje się w stanie głębokiej chandry z powodu rozstania z dziewczyną. Początkowo uważa, że w życiu nic nie jest warto robić, ale później dochodzi do wniosku, że jest jedna rzecz godna uwagi, czyli w dobrym towarzystwie się upić. Pijaństwo jest potraktowane tutaj jako anty vanitas, gdyż ukazuje szczęście, doskonały cel i istotę życia.
W tekście piosenki Kuby Sienkiewicza pt. "Dzieci wybiegły" jest pokazany świat, który został postawiony do góry nogami. Młodzież, która ma być nadzieją na lepszą przyszłość narodu, zajmuje się piciem, paleniem i łobuzowaniem. Potrzeba nam mądrych myślących i wykształconych ludzi, którzy będą tworzyć naszą przyszłość. Na nic lata kultury i nauki jeśli nie ma komu ich przekazywać.
Sumując to wszystko człowieka najbardziej dotyka jego własne przemijanie, tłumaczyć to można chociażby ilością ksiąg, które napisano o losie człowieka i sensie lub bezsensie życia.
Podane teksty świadczą o kruchości wszystkiego wokół co nas otacza. Wszystko odejdzie w zapomnienie, jedyne co nie odejdzie, nie ulegnie przemianie to natura i vanitas. I tym dość nieoptymistycznym akcentem, kończę swoją pracę.
wtorek, 5 lipca 2011
Nowy blog
Nowy blog? a czemu tak? Vanitas się ulepsza, blog też się ulepsza.
Przeszłość? to co było nie istnieje, ważne jest tu i teraz.
Żyję w nowym świecie, kiedyś byłam... nie ważne teraz mam swoją rodzinę, dziecko, męża i 23 lata.
Przeszłość? to co było nie istnieje, ważne jest tu i teraz.
Żyję w nowym świecie, kiedyś byłam... nie ważne teraz mam swoją rodzinę, dziecko, męża i 23 lata.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)